Dankzij de akoestische optimalisatie van Silenz blijven wij met plezier in ons kot

Toen wij ons huis bouwden in 2016 wilden we zoveel als mogelijk de structuur van weleer behouden. Vroeger stond hier immers de boerderij van mijn oma, en ter hoogte van onze huidige woonruimte stond er een hoge schuur met doorsteek naar een hooizolder. Dat concept met de hoogte en doorsteek wilden we graag na de afbraak van alle stallen en schuren behouden – het werd dus een woonruimte met vide, die boven doorsteekt richting speelkamer en beneden één open ruimte vormt met onze eetkamer en keuken. In die vide plaatsten we een groot raam en kozen we een dakje van stro. Sfeer van weleer dus. Ons huis is volledig in betonvloer en in combinatie met de zwarte steellook alu ramen, een grote eikenhouten balk en veel witte en zwarte elementen vormt het een landelijk en strak geheel. En hoewel het visueel heel erg mooi geworden is, zorgt de combinatie van grote glaspartijen, harde materialen (betonvloer) en hoge plafonds op akoestisch vlak voor heel schelle geluiden. Ik hoef er geen tekening bij te maken dat dit met onze 3 kinderen alleen al tot oorverdovende situaties kan leiden, laat staan als er extra mini’s in huis zijn.

Via instagram kwam ik terecht bij de mensen van Silenz/Lungoo. Zij vertelden ons dat zij de oplossing hadden om onze slechte akoestiek te optimaliseren. Met een partij wandpanelen in de vide en de eetkamer zou onze oorpijn voorgoed verleden tijd zijn. Geprikkeld door hun projecten op de website nodigden we hen uit voor een eerste kennismakingsgesprek. Ik was erg sceptisch op voorhand want ik vreesde dat we erg veel wandpanelen gingen nodig hebben om die ruimtes hier aan te pakken. De heren van Silenz hadden meteen enkele panelen bij. Ze vroegen mijn dochter en mezelf om even in een kleine ruimte te gaan staan, een keertje met en zonder een klein paneel. Het leek wel magie! Toen we met één van de panelen in ons kleinste kamertje stonden leek het alsof onze woorden na het uitspreken ervan verdwenen in het niets. Het einde van de klanken werd zo mooi afgetopt. Door de klankkast van 5cm kan het geluid snel en efficiënt geabsorbeerd worden tot 70% gemiddeld (zelfs tot 100% afhankelijk van de frequentie van het geluid). Fysica was nooit mijn sterkste kant maar geloof me, de realiteit spreekt voor zich. Toen ik geheel verbaasd en onder de indruk uit het kleinste kamertje kwam en mijn woorden van hierboven herhaalde, grapte één van de zaakvoerders dat die panelen één keer per jaar leeggemaakt dienen te worden. Ik was er bijna mee weg, net omdat ik geloofde dat er hier wel wat leeg te maken was 🙂 Met 2 psychologen aan het roer en 3 kinders in huis woorden in overvloed namelijk.

Na het opmaken van de offerte bleek dat wij voor onze ruimtes één groot maatwerkpaneel zouden nodig hebben, in combinatie met 7 rechthoekige en 3 grote vierkante panelen. Op de schets zag het er in ieder geval al mooi en evenwichtig uit. Qua kleur van de stof kozen wij voor een combinatie van asgrijs met antraciet. De panelen worden overtrokken met deze vilten stof en zijn bijna naadloos afgewerkt.

Na een zestal weken werden onze panelen geplaatst. De wandpanelen komen met een houten beugel, die met minimaal boorwerk eenvoudig bevestigd kan worden aan je muur. Elk paneel is voorzien van 4 houten vleugels, telkens op de hoeken, waarmee het paneel dan op de houten beugel haakt. Geen probleem als je nog niet geverfd hebt (zoals wij), want je kan ze er makkelijk à la minute afhalen en daarna weer terug ophangen. Vlak na de plaatsing werden een aantal van de panelen op een artistieke manier omwikkeld met wit touw. Samen met de naadloze panelen een echte eye-catcher in ons strak interieur.

Een fijn pluspunt is dat de mensen van Silenz van opleiding architect zijn en dus niet enkel oog hebben voor het akoestische aspect, maar ook het bredere geheel zien en tips geven naar visuele verbetering.

Ondertussen een dikke maand na plaatsing zijn wij erg tevreden met onze akoestische optimalisatie. Vanaf minuut één merken wij zelf een groot verschil in geluidskwaliteit. Niet dat onze kinderen geen lawaai meer maken, integendeel, maar de scherpe kanten zijn er af en ons geluid lijkt evenwichtiger te zijn tussen vide en eetkamer. Zelfs mensen die hier maar af en toe zijn (zoals onze ouders en schoonouders) merken het verschil.

En los van de enorme akoestische verbetering zijn wij ook enorm blij met hoe onze woonkamer er vandaag uit ziet. Het is een mooi geheel geworden met onze ramen en vloer. Wat ook treffend is dat mensen die hier binnenlopen plots stil blijven staan en vragen “wauw, vanwaar is dat nieuwe kunstwerk?”, doelend op het grote maatwerk paneel. Als we hen dan vertellen dat het ook echt nut heeft los van het visuele worden ze helemaal enthousiast. Wij zijn alvast blije klanten en we hopen via deze weg nog vele andere gezinnen te mogen inspireren. Voor al jullie vragen kunnen jullie rechtstreeks contact opnemen met info@silenz.be of eens binnenspringen op hun kantoor in Leuven (Engels Plein 35 bus 108). Vergeet zeker ook geen kijkje te nemen op de Instagram pagina van Silenz, voor meer inspiratie.

PS. tem 31/12 krijg je 15% korting op je bestelling met de code “itsafoolsgame”

De capsulekleerkast

Sinds ik een tijdje geleden schreef over de capsule kleerkast van de kinders kreeg ik meer en meer vragen hoe het nu met mijn eigen kleerkast gesteld was? Een terechte vraag. Het hoeft geen betoog dat sinds er hier kinderen zijn (een kleine 10 jaar dus) er minder kledij voor mezelf wordt gekocht. Alsof het budget naar hen verschoof en ik ineens minder nodig had? Dat tweede was thans zeker het geval. Toen ik destijds (ondertussen 15 jaar geleden, say what) in Leuven begon te studeren kocht ik veel te veel kledij. Waar de Koning Leopold 1-straat op de Bondgenotenlaan uitkomt – dat noemden we onder de vriendinnen “de bermudadriehoek”, de driehoek Zara, WE en H&M .. daar waar al ons geld -op een niet zo mysterieuze wijze- in verdween. Je weet wel, dat geld dat we deels kregen van thuis (“om te eten”) en waar we anderzijds in het weekend voor gingen werken. Dat budget waarvan je, als je een keertje vaker boterhammen at ‘s avonds, dat ene bloesje ook nog van kon kopen. Een capsule kleerkast konden we dat toen niet noemen. Gaandeweg met ouder worden werd ik gevoeliger voor het concept “duurzaam” en probeer ik, op alle vlakken, maar zeker ook op het vlak van kledij toch wat slimmer, wat ecologischer te kopen. Dat lukt niet altijd, maar we zijn er als gezin wel een pak bewuster mee bezig. Voordeel is dat velen van die stuks ook langer meegaan, en dus langer “in roulatie” blijven. Win-win.

Daarnaast denk ik nu ook meer na of ik een kledingstuk wel écht nodig heb (kan ik dat dragen om gaan te werken? ga ik dat veel dragen? heb ik al niets “in den aard”?). En dan heb je eigenlijk al meteen de juiste mindset te pakken om je aan een capsulekleerkast te wagen. In een notendop bestaat deze uit een beperkt aantal kledingstukken die je onderling makkelijk kan combineren. Allemaal grijs, wit en zwart dus? Nee. Akkoord, wit/zwart en cognac bijvoorbeeld doen het altijd goed als basiskleur maar kunnen gecombineerd met frissere modekleuren. Printjes zijn vaak wat moeilijker te combineren en durf je al eens sneller beu worden, dus die probeer ik te beperken. Streepjes daarentegen blijven het hier goed doen, maar ook met mate. Afhankelijk van het seizoen pas je je kleerkast aan en wissel je stuks in, en zoveel te tijdlozer ze zijn zoveel te langer je ze kan dragen (in jaren dus). De regel is hier ook: als ik iets bij koop gaat er iets weg (zie verder). En, er zijn ook kledingstukken die hier bijna een gans jaar gedragen worden (op hoogzomer en putje winter na), omdat ze zich daartoe lenen (bv de Gia dress van bij GinaMLV, zie verder).

Mooi meegenomen is dat je zo vermijdt om continu kledij bij te kopen. Ahja “want voor dat feestje volgende week (talking about non-covid tijden) heb ik echt nog niets om aan te doen”. We weten allemaal dat dat niet waar is hé. Alleen, het voelt het wel zo als je voor je kleerkast staat met daarin voornamelijk stuks die allemaal op zichzelf staan. Die droeg ik vorige keer al, die hebben ze al gezien, dat bloesje is, … Gevolg na één seizoen: een redelijk gevulde, chaotische kleerkast met een deel ongedragen stuks. Als er één ding is wat een beperkte garderobe ook met zich meebrengt is het rust, want je hebt in aantal stuks minder keuze, en kan dus gericht gaan combineren. Want je kijkt beter uit en koopt dus doelgerichter (“ik kan dat stuk dragen met dat, en dat, en ook met dat”), je koopt bewuster en doet daarbij niet alleen het milieu maar ook (bij voorkeur, en als het kan) een kleine zelfstandige een groot plezier.

Jaja hoor ik u denken, maar over welke aantallen spreken we dan echt? Voor het huidige seizoen (laten we lente + zomer samennemen) heb ik de keuze uit volgende stuks:

  • Rokken: 5 (waaronder 1 salopette jurk Levis)
  • Jurken: 5 die zowel professioneel als privé kunnen + 3 voor vrije tijd/strand/vakantie
  • Shirts/topjes: 6 (vroeger veel meer maar ik investeer nu liever in een aantal neutrale kleuren die quasi allemaal goed combineren met mijn rokken/broeken: wit (x2), cognac, beige, wit/blauw strepen en lila)
  • Shorts: 2 (beide van vorig jaar)
  • Bovenstukken (pullover/knits): 7 (2 pullovers, 5 knits) – draag ik het ganse jaar
  • Broeken: 3 (1 lichtgrijze jeans, 1 boyfriend (vrije tijd) en 1 nette broek)
  • Schoenen: 2 paar sneakers (één fellere kleur (lila) en één paar effen wit die met zowel business als casual matchen), 1 paar sandalen in cognac leder van Allan K, en 1 paar Moses slippers (voor thuis/reis) – die laatste hebben we thuis allemaal.
  • Jas: Geen (ik draag dat werkelijk nooit lente/zomer dus koop dat ook zelden) – ik heb al jaren één zwart regenjasje van KWAY dat ik meeneem (als ik het niet vergeet), en één zwart lederen jasje voor als het gekleder mag

In totaal kom ik voor lente/zomer samen uit op een 35tal stuks. Over het algemeen schrijft men voor dat een capsulewardrobe per seizoen (3 maanden) mag bestaan uit een 37tal stuks voor vrouwen en een 20tal stuks voor mannen. Echt dagdagelijkse kledij that is. Sportoutfits, nachtkledij, die gemakkelijke jogging waar je na je werk meteen inspringt, zwemkledij en ondergoed horen daar niet bij, en hoef je dus niet te tellen. Aangezien het in de lente ook al warm kan zijn en in de zomer ook wat frisser hou ik eigenlijk vanaf begin maart tot pakweg eind oktober mij aan bovenstaande. Herfst/winter is wat mij betreft vrij gelijkaardig, hoewel ik misschien bij écht koude temperaturen iets vaker naar een broek zal grijpen. Maar, ik ben absoluut geen koukleum dus sommige stuks (zoals de Gia jurken) worden hier 365 dagen gedragen. In de winter met een knit erbij en in de zomer met de mouwtjes opgerold, en een knopje verder open ;-). En als je je knits en jurkjes goed uitkiest qua kleuren dan kan je snel al een heleboel outfits samenstellen. Want: 5 jurken en 5 knits = 25 outfits! Rocket science dus hé.

Hoe begin ik daar nu aan?

Stap 1: Clean out your closet! Zet je een paar uurtjes aan je kast. Gooi alles op bed, sla je ogen naar de hemel toe, en begin te sorteren. De dingen die je al heel lang in je kast hebt hangen en eigenlijk niet meer draagt zwier je eruit. Als ze nog in goede staat zijn kan je ze verkopen (2e handswinkel, vinted, groepje via facebook of instragram,…) of er mogelijks iemand anders een plezier mee doen (hier gaan ze naar de jongere nichtjes die er vervolgens uitpikken wat ze leuk vinden). Ze kunnen natuurlijk ook altijd de kledingcontainer in (de kleding, niet de nichtjes).

Stap 2: Koop een leuk kledingrek. Wat hier heel goed werkt en het geheel overzichtelijk maakt is dat wij sinds de verhuis naar ons nieuwe huis 2 kledingrekjes gekocht hebben (type Hay loop stand warderobe). Fre heeft het zijne met vnl. kostuums en hemden, en ik heb het mijne met vnl. jurken en rokken. De knits liggen binnen handbereik en onze shirts en broeken liggen in een aparte ladekast. Je hebt meteen overzicht en kan ‘s ochtends grijpen naar dat wat je nodig hebt, afhankelijk van het weerbericht. En nee, er valt geen stof op de kleren zo, ze worden immers continu gedragen.

Stap 3: Kijk rond wat je leuk vindt en durf bewuste keuzes maken. Sommige capsule goeroes spreken van de “drie-van-elk” regel, dus per categorie 3 items. Hou daarbij ook rekening met wat je het liefste draagt: draag je veel jurken, dan lijkt het me logischer dat je meer jurken hebt dan broeken. Analyseer op basis van de favorieten die je nog hebt overgehouden uit stap 1 wat je nog mist. Een aantal basics? Een shirt wat past bij zowel broek x, rok y en rok z en wat ervoor zorgt dat je deze terug meer gaat dragen? Eén extra stuk zorgt dan meteen voor 3 “nieuwe” outfits.

Stap 4: Doe wat goed voelt. Minder kledij zorgt hier voor minder (keuze) stress. Voel jij je beter met 5 stuks meer, ook prima. Het is al een win als je er bewuster mee omgaat en op regelmatige basis “schoon schip” houdt in je garderobe. En niet alleen in je garderobe, in andere kasten wil dat ook wel eens rust brengen (check Marie Kondo voor alle tips).

Tot slot nog even mijn favo shops op dit moment – ik probeer zo veel als mogelijk te shoppen bij kleinere, lokale initiatieven. Hardwerkende mensen die vol voor hun droom gaan, en daar onze steun in kunnen gebruiken. Lees: duurzame stuks, die je dag in dag uit kan en wil dragen aangevuld met enkele passe partoutjes uit de Bermuda driehoek en klaar is kees!

  • Shirts:
    • Mangos on monday, sinds 2 jaar het kledinglabel van Audrey & Maarten, een liefdevol gezin uit de Kempen. Een Belgisch kledingmerk met kleurrijke basics voor het hele gezin. Unieke designs die elk op hun manier verwijzen naar de jungle die het leven soms is – dat is waar ze voor staan!
    • Elle and Rapha – dochtertjes en kledinglabel van Valérie & Thomas, een superleuk gezinnetje van 5 (goldilock twins + een kleine babybroer) en sinds een aantal jaren een vaste waarde op de Belgische markt (en ver daarbuiten) met hun magic geborduurde t-shirts/sweatshirts. Denk: rocket man, papichulo, mamasita, … Sinds deze zomer hebben ze zelfs hun eigen zwemcollectie, vervaardigd uit gerecycleerd oceaanafval. Goed bezig ofwat?
  • Jurken, rokken, broeken en knits:
    • Gina staat voor een big city life style, kledij die je eigenlijk voor elke gelegenheid kan dragen – lees: perfecte items voor een capsule kledingkast. Jurkjes met een sneaker overdag, ‘s avonds in combi met een stijlvoller sandaaltje of pump. Zelfde voor de velours broeken, die standaard wat hoger gedragen worden en dus een en ander verbergen waar nodig. Thank me later. En je zal het merken na je eerste gesprek, ze heeft een master in styling, en doet niets liever. Dus, online of offline, het is altijd thuiskomen bij Gina (en haar eat work play repeat outfits).
    • May, de new kid on the block, is één en al Ibiza vibes. Kleuren om bij weg te dromen en zijdezachte stuks die prima met elkaar matchen, zowel qua kleur als stijl. En de ongelofelijke geur van de zomer, die krijg je er gratis en voor niks bij, zowel in de shop als bij het openen van je postpakketje.
  • Jeansbroeken en jasjes: Levis blijft hier een winner qua draagcomfort voor jeans en Kway voor jassen (online soms mooie promoties te vinden).

En voor de afwerking grijp ik keer op keer weer naar mijn mooie Nimzu juwelen. Natasha’s minimalistische handgemaakte juwelen stralen sterk ondernemerschap uit, steeds met een vleugje cultuur (ze is net als ik een enorme reisfanaat). Haar collecties komen met een sterk verhaal, zo is haar DO YOU collectie mijn favoriet. Juwelen die je m’en foutisme uitstralen en er dus voor zorgen dat je dat extra duwtje zelfvertrouwen krijgt en geen uitdaging meer uit de weg gaat. Duurzame en zeer betaalbare juwelen, recht uit hartje Antwerpen.

Voor mannen (en hun 20 stuks, ocharm) verwijs ik jullie met veel plezier ook door naar enkele van bovengenoemde merkjes (Fre vindt zijn gading qua shirts/truien bij zowel Mango’s als Elle&Rapha). Daarnaast vindt hij zijn business casual items én zijn kostuums bij de betere herenzaak. Merkjes zoals Fred Perry en Lyle & Scott worden hier graag gedragen. Stuks die je zowel professioneel als privé kan dragen. Win-win!

Misschien hebben jullie onbewust al wel een “capsule kleerkast”? Of is er net zoals bij mij enige tijd geleden nog wat werk aan de winkel. In ieder geval: veel plezier met kiezen, kopen en matchen!

Jurk om in te wonen (tetrastof!) van bij May

Een capsule wardrobe voor de kinderen: zo begin je eraan

Die capsule kleerkast… toegegeven, er zijn de laatste tijd best al wat woorden aan vuil gemaakt. Als ik iets in menne kop heb, heb ik het ni in mijn gat ziede. En omdat het bij velen onder jullie het één en ander losmaakt, hier wat meer toelichting. Het is thans absoluut niet nieuw het concept, en menig volwassene (vrouw vooral) is ook al overgeschakeld naar het capsule concept (misschien zelfs zonder het te weten ;-)).  In een notendop is een capsule kleerkast een minimalistisch gevulde kleerkast met een dertigtal (essentiële) kledingstukken die je makkelijk met elkaar kan combineren. Als je goed kiest kan je met dit aantal stuks zo’n 80 outfits samenstellen. Er zit ergens een hogere wiskundige formule achter, maar ik geloof het ook wel zonder het na te rekenen. En inderdaad: amai.

Hier begon het allemaal met een opruim manoeuvre genaamd “Marie Kondo”, ergens vorige zomer. Google deze mevrouw maar ns, moest je ze nog niet kennen. Ik nam alle kleerkasten onder handen (overige kasten ook btw) en besefte toen dat er in dit huis niet teveel kleren zijn, er waren er VEEL TE VEEL. Het grote drama echter was het besef dat 30-40% quasi ongedragen in de kast hing/lag te schimmelen. Ok, dat laatste is overdreven, maar feit is: heel wat stuks waren weinig of niet gedragen. En dan heb ik het voornamelijk over de kinderen hun kleding (ik probeer voor mezelf al wat langer bewust te kopen – en Fre tja, die gaat 3x per jaar winkelen; die verzamelt dus niet zo snel grote hoeveelheden). Anyways, de verwoede pogingen om die “nieuwe” stuks toch door hen te laten dragen mondde keer op keer uit in “garderobediscussies”. Want ze droegen toch liever de broek die ze de afgelopen 20 dagen ook al droegen, ziet u? Gaandeweg kwam het besef dat -alles in beschouwing genomen- ze gewoon maar de helft ofzo écht nodig hadden.. en vooral: dat de stuks die ze zelf kozen (en dat doen ze toch al sinds ze 4 jaar zijn ofzo) vooral keer op keer gedragen werden, en de zaken die ik (impulsief of niet) bijkocht (‘zonder overleg”) bleven liggen….

Ik zei al, een capsule kleerkast is absoluut niet nieuw, het begon eigenlijk al in de jaren ’70. Het concept werd bedacht in het kleine boetiekje ‘Wardrobe’ van Susie Faux in London. Volgens haar bestond een capsule uit ongeveer 30 kledingstukken die essentieel zijn. Om het in Marie Kondo taal te zeggen “they spark joy”, je wordt er blij van!

Maar de term werd pas écht bekend door Courtney Carver, de bedenker van “Project 333”. Een vrouw met stress en schulden (slechte combi), die allesbehalve gelukkig was en als gevolg daarvan startte met opruimen om haar leven weer op de rails te krijgen. Want rust in je huis (incl kleerkast), is rust in je hoofd? Ze merkte tijdens de ‘razzia’ dat ze het grootste deel van haar kleding niet eens droeg en besloot daarom maar 33 stuks over te houden. Deze droeg ze 3 maanden lang en verder kocht ze niets nieuws.

Mooi concept toch? Ik vind het op die manier ook makkelijker om duurdere merken te kopen (ook voor mezelf … voor de kinderen heb ik daar verdacht minder problemen mee). Maar dat maakt ook wel dat ik telkens ik de wat grotere ketens kom, ik mezelf moet inhouden om niet weer een heleboel extra shirtjes of pullovers mee te brengen… want uiteindelijk draag je toch (thuis bijv) vooral een handvol favo shirts en die ene supercomfy broek.

Nu, er zijn geen harde regels. Word jij vrolijk van 35 stuks ipv 30 of vind je 25 al genoeg, prima. Het gaat erom dat je ergens rond die 30 blijft om weer niet in “ik neem het mee want het kost maar 2eur”-modus te schieten en dus uiteindelijk de helft van de kast aan de motten over laat.

Om het even wat te concretiseren – een herfst/winter capsule voor een lagere school kind kan je als volgt vormgeven:

  • 6 longsleeves
  • 4 t-shirts korte mouw
  • Jongen: 6-7 broeken (incl jeans)
  • Meisje: 4 broeken (incl jeans) + 3 jurkjes/rokjes (jeansrokjes zijn winter en zomer passe partoutjes!)
  • 4 sweaters
  • 2 cardigans
  • 2 hemdjes lange mouw
  • 1 winterjas
  • 1 paar hoge schoenen/botjes
  • 2 paar lage/sneakers

Kom je toe met 5 broeken en heb je graag 2 extra pullovers? Perfect mogelijk. Sokken en ondergoed hoef je in principe niet te tellen – maar met 30 onderbroeken en 20 paar sokken ben je ook niks (tenzij tijdens potjestraining maar ik ga er vanuit dat die box geticked is eens lagere school). Ik “investeer” sinds kort in duurzaam ondergoed (bobo choses) en sokken (bobo choses, filou, mini rodini, tiny cottons) en ervaring leert ons dat die gewoon altijd ui de kast komen. Om de 2 dagen ongeveer draait hier een wasje dus ze kunnen snel weer opnieuw gedragen worden. En nee, ik sorteer geen was: alles bij elkaar, wasmiddel voor kleurenmix en bidden maar! De nieuwe stuks was ik wel per kleur (even wachten tot je wat bij elkaar verzameld hebt ), en ipv wasverzachter gaat er dan azijn in het bakje… fixeert de kleur en zo blijven ze langer mooi.

Zo zien de capsules van de 2 oudsten er op dit moment uit:

Voor Lou kwamen er sinds het nemen van de foto nog enkele basics bij (jeanssalopet en enkele pullovers), voor Mau nog wat tweedehandsjes, 2 jeansbroeken, een pull en een winterjas. We komen dus per kind uit op ongeveer 30 stuks incl schoenen.

Nog enkele tips:

  • Maak voor je aan een seizoen begint eerst de kasten leeg: check wat nog past + nog leuk is, en leg dat al apart. Hier start je mee .. de andere zaken kan je verkopen of weggeven
  • Maak een lijstje van welke stuks uit welke collecties je leuk vindt (samen met de kinderen als ze oud genoeg zijn (4+?)) – pinterest is hierbij een dankbaar gegeven
  • Maak eventueel ook een budget op (wat wil ik in totaal uitgeven?). Als je te kleine kleertjes verkoopt is de bonus dat er meer budget is ;-))
  • Probeer echt goed na te denken bij elk kledingstuk ‘Gaan ze dit echt dragen of vind IK dit leuk?’ (deed ik jaren over om die laatste strijd op te geven)
  • Koop ook wat leuke tweedehands stuks – op instagram zijn er heel veel verkoopsgroepjes (oa. het onze; check maar eens hier). En een leuk tweedehands koopje levert extra budget op voor een duurder stuk uit de nieuwe collectie + is lekker eco. Allemaal over nagedacht mannekes.
  • Hou (online) de koopjes een gans jaar in de gaten: in de zomer is er outlet winter, en omgekeerd; zo scoor ik telkens in het “verkeerde” seizoen keileuke merkjes voor het seizoen erop, en die combineren we dan leuk met nieuwe collectie. Is er iets leuker dan hiermee bezig zijn?
  • Probeer zo duurzaam mogelijk te kopen – hier worden de duurdere stuks ook echt het meest gedragen (en ze verkopen daarna ook nog goed door) ; ga dus voor kwaliteit eerder dan kwantiteit (ik kocht vroeger de ZARA jeansbroeken voor Mau in alle kleuren; ahja, want ze kosten ‘maar’ 12,95eur weetwel… maar uiteindelijk droeg hij toch vooral de blauwe en de groene, om maar iets te zeggen).

Omdat ik de vraag zo vaak krijg: nog enkele van onze favoriete merkjes op een rij:

En die vinden en kopen we voornamelijk hier:

Veel succes ermee!

Zuidwest USA: onze route en must-sees

Twee weken na thuiskomst is het me eindelijk gelukt deze blogpost af te ronden. Voor zij die er naar vroegen en er geduldig hebben op zitten wachten – bij deze!

In deel 1 konden jullie eerder al lezen hoe je aan een dergelijk avontuur kan beginnen en wat het kostenplaatje ongeveer is – deze post zoomt dieper in op de route en bezienswaardigheden.

route

Dag 1 Amsterdam – Las Vegas
Onze vlucht begon fantastisch – Jacques viel in slaap tijdens het opstijgen en sliep vervolgens bijna 2u in de Stokke bedbox (foto 1). Fantastisch ding, hij sliep echt heel diep – wellicht omdat hij zo helemaal languit kon liggen. Ook ML en Mau zijn fan, die konden met de beentjes omhoog rusten/lezen/tv kijken. Iets na onze warme maaltijd werd hij wakker, net op tijd om mijn lemon cake nog af te snoepen. Opnieuw liet de bedbox toe dat hij zelf flink op de stoel kon blijven zitten en spelen omdat hij er niet uit kan vallen zo (alles is opgevuld). Maurice was zo lief om zijn stoel tijdens een groot deel van de vlucht af te staan en ging bij Fre op schoot (of bij meme/opa) (Jacques vliegt nog zonder stoel wegens <2jr). De cornetto waarmee ze als vieruurtje rondkwamen liet hij niet passeren en de pizza net voor we de landing inzetten ook niet. Hij had 2 zeer moeilijke uurtjes – ergens tussen de cornetto en de pizza. Hij wóu wel slapen maar het lukte niet; er was best veel kabaal, de suiker kickte in en ook algeheel excitement denk ik (there’s something in the air). Eens aangekomen in Vegas had hij uiteraard ook geen tijd meer om te slapen.. hij valt hier van de ene verbazing in de andere – maar wie niet in feite. Je denkt dat je alles al gezien hebt, en dan kom je in Las Vegas terecht. Voor ons een prima vertrekpunt voor de roadtrip, en voor Fre’s familie een must-see (wegens never seen before) maar meer is het ook niet.

66144880_2289473381314983_725736511089147904_o


Verblijf Las Vegas: Treasure Island (2 nachten)

Dag 2 Las Vegas
Onderstaande foto van Jacques in de minimeis draagzak vat 24u in Las Vegas eigenlijk perfect samen. Vegas is vegas, en staat voor ons mijlenver ver weg van het echte leven. We zouden ons de ganse dag kunnen omdraaien van verbazing. Verbazing over mensen die dag&nacht hun hebben en houden letterlijk verspelen aan één van de 10.000’en automaten die deze stad ‘rijk’ is, het plastic fantastic sfeertje (één grote kermis – ons nichtje van twee vroeg letterlijk of we in ‘plopland’ waren ?) en o-ve-ral roept verleiding: drank, drugs, geld, vrouwen die binnen die 10’ op je hotelkamer staan… kan allemaal hier ? Moet je het eens gezien hebben? Absoluut. Maar dagenlang houden wij het daar niet uit. We waren blij dat we na bekomen te zijn van onze jetlag (toch grotendeels) aan onze roadtrip konden beginnen.

IMG_8990
IMG_8960

Marie-Lou probeert in Vegas het hoofd koel te houden.
Papa helpt daar graag bij en broer en meme kijken bedeesd toe 😉

Dag 3 Las Vegas – St George
Na het uitchecken namen we een taxi naar de luchthaven – waar onze huurauto op ons wachtte. Ik zei het eerder al, we huurden onze auto bij alamo – oa. wegens goede ervaring de vorige keer, en ook deze keer bleek het personeel erg behulpzaam. We kregen een auto toegewezen maar bij het uitchecken bleek dat hij te weinig kilometers op de teller had om helemaal naar Californië te mogen rijden (hij had er 7 en het moesten er minimaal 5000 zijn ;-)). Eén uur en veel vijven en zessen later kregen we een gelijkaardige auto, en een mooie tegemoetkoming voor het lange wachten. Het avontuur kon beginnen!

auto

Onze eerste tussenstop bevond zich op 60 mile (zo’n kleine 100km) van Vegas: Valley of Fire. Wat kleiner en vrij onbekend bij het grote publiek, maar qua schoonheid doet dit zeker niet onder voor de grotere drukbezochte nationale parken. We waren er -door de issues met onze huurauto- pas in de late voormiddag en zijn dus wegens smoorheet (45°C) niet te lang gebleven met de kleintjes. Maar hoe adembenemend mooi was het daar! En die wegen er naartoe …

IMG_9254(1)

We reden vervolgens door een stukje Arizona naar Utah, met een erg mooi en zeer wisselend landschap – van rode rotsen over cactussen naar steppe. Elke kilometer is genieten.

Daar aangekomen reden we naar ons appartement voor 2 nachten – een ruim en mooi appartement met alles erop en eraan – gevonden via booking. Een ideale uitvalsbasis om Bryce Canyon en (vooral) Zion National Park te bezoeken.

Verblijf St George: Castaway Cove Estancia (2 nachten)

Nog een aanrader in deze regio is Majestic view lodge. Hier verbleven wij met ons drietjes in 2012 maar die was helaas voor nu al helemaal volzet. Eén jaar op voorhand blijkt hier niet genoeg, het feit dat je midden in Zion logeert zit daar wss voor iets tussen ?

Dag 4 Zion National Park
Zion was prachtig in 2012 en uiteraard was dat nu niet anders. We kozen voor de Pa’rus trial oa. voor de goede toegankelijkheid met buggy.  Een prachtige trail, met veel mogelijkheden tot pootje baden in de rivier  + als bonus: één waterval. Jacques werd ziek na de lunch waardoor we vervroegd terugkeerden naar ons appartement.

Dag 5 Bryce Canyon – Page/Lake Powell
Normaal stond Bryce Canyon op de planning voor vandaag (als één van de hoogtepunten van de reis) maar omwille van het ziek zijn van Jacques hebben wij dat laten varen. Het was immers een flinke detour op weg naar Page (reken 2u omrijden) en hoewel het dat méér dan waard is wil je een ziek kind zo ver niet drijven. Gelukkig zagen wij het in 2012 al – en krijgen we zeker nog eens die kans. De rest van ons reisgezelschap was laaiend enthousiast. Je zou voor minder. Neem zeker “the theatre” mee (via bijv. Queen’s Garden Trail en/of Sunset point).

Als troostprijs (vooral voor de oudste kindjes) stopten wij alvorens naar Page af te zakken nog bij de Johnson dino farm (in St George). In 2000 vond men daar bij toeval dinosporen die bijna 200 miljoen jaar oud zijn. De natte droom van menig archeoloog ?

En eerlijk, wij vonden dat zelf ook super – en de kinderen uiteraard helemaal. Marie-Lou en Maurice moesten een 10tal vraagjes beantwoorden en als alle antwoorden juist waren mochten ze een kadootje kiezen. Super leerrijk ingestoken daar!

De rit naar Page ging door Zion national park – nadeel is dat het daardoor wat langer duurde (gekronkel door de bergen), maar wat een machtige views krijg je onderweg voorgeschoteld. Je komt door Kanab, wat ook een mooie stad lijkt en rijdt zo door naar Page (in de staat Arizona).

We namen nog een frisse duik in het zwembad van ons hotel en gingen heerlijk dineren bij ‘Bonkers’ – door tripadvisor als 1 vd beste restaurants in Page bestempeld. Jacques vloog aan de kipnuggets, dus die maag leek weer helemaal bekomen 😉

Verblijf: Best Western Plus at Lake Powell (3 nachten) – het enige hotel dat we niet opnieuw zouden nemen. De kamers waren erg verouderd, het rook er niet fris en ik vond de service ook te wensen over laten. Verder wel een leuk zwembad, en een ideale uitvalsbasis om Page te bezoeken.

Dag 6 – Page/Lake Powell: Horseshoe bend/glen canyon dam
Onze eerste dag in Page kozen we voor een bezoek aan horseshoe bend en op enkele kilometer daarvan, de Glen Canyon dam. Eén tip: vertrek op tijd ‘s ochtends – niet enkel owv de drukte maar vooral owv de temperatuur daar en de toch wel flink wandeling er naartoe (zandweg, stevig omhoog). Wat je dan te zien krijgt is met geen woorden te beschrijven: een hoefijzervormige meander van de Colorado rivier. Prachtig!

Beide zijn te vinden op ongeveer 6km ten Zuiden van Page – dus wel vlakbij, dat scheelt om er vroeg te geraken.

Dag 7 – Page/Lake Powell: Antelope canyon (higher)
Enkele maanden voor onze trip reserveerden we onze guided tour in (upper) Antelope canyon. We hoorden links en rechts dat je dit beter op voorhand kon doen, ook omdat we natuurlijk in totaal met zen 10’en waren. Achteraf bekeken good call, het was er megadruk! We kozen voor het tijdslot om 12.30u – omdat de lichtinval in de canyon dan het schoonst is. Bekijk de foto’s en oordeel zelf – dit was werkelijk één van de hoogtepunten van onze reis. Machtig gewoon, ook wetende dat ook hier enkel de natuur dit verwezenlijkt heeft zorgt sowieso voor kippenvel ter plaatse! De rit er naartoe duurde zo’n 10 minuutjes met Jeeps – was verder allemaal heel goed (té goed = Amerikaans?) georganiseerd. Reken een tweetal uren voor de uitstap zelf.

Dag 8 – Page/Lake Powell: Adventure cruise boottocht
Onze laatste dag in Page wilden we doorbrengen op Lake Powell. We boekten ter plekke (online) een boottocht via Lake Powell boattours. Allemaal prima geregeld. Je betaalt wel wat (zeker met zn vijven) maar het is absoluut de moeite! Lake Powell is een gigantisch stuwmeer dat is ontstaan door de aanleg van de Glen Canyon Dam. De dam en het groenblauwe meer liggen in het noordwesten van het Navajo-reservaat (Indianen). De kustlijn van Lake Powell is meer dan 3000 kilometer = langer dan de hele Amerikaanse westkust! Het meer wordt omsloten door zandstranden en rode rotsen. Het uitzicht vanop het water was adembenemend. Op de boot is alles voorzien: gratis koffie, lemonade, water.. en je kan er snacks kopen. Verder is het heerlijk genieten van de zalige tocht en het zalige weer. Ondanks het feit dat twee van de 10 vaak zeeziek worden, bleef het hier heel beperkt – je kan kiezen boven op het dek (in de volle zon) of binnen in de airco.. de combinatie van beide bleek perfect.

Na onze boottocht reden we vanuit Page door naar Kayenta waar we daags nadien Monument Valley zouden bezoeken.

Verblijf Kayenta: Monument Valley Inn (1 nacht)

Dag 8 – Kayenta: Monument valley
We reden ‘s ochtends van ons hotel naar Monument valley. Je moet toch 1-1.5u rekenen. Je kan ook dichterbij logeren, maar veel opties waren er niet meer toen wij een half jaar op voorhand wilden boeken. Op voorhand lazen we wat de opties waren om monument valley ten volle te ontdekken. Velen waagden zich eraan met de huurwagen, andere namen een gids. Toen we de wegen en vooral de toestand ervan te zien kregen ter plaatse was het een no-brainer: dit zouden we met één van de locals doen. Alamo zou namelijk niet lachen als we daar schade zouden oplopen. Dan konden we fluiten naar onze full coverage, sowieso. Ik kan hier kort zijn: het was één van mooiste uitstappen ooit. Het ganse pakket: de rit, de indiaan die ons vertelde over het hoe/waarom van MV… de natuur, de geluiden, de geuren. In het kort: desolate woestijnlandschappen en waanzinnig mooie rotspartijen – dat is wat er achterblijft van de eindeloze erosie door water, wind en ijs zo’n 65 miljoen jaren geleden. Ik werd en word daar heel erg nederig van. De natuur zal altijd baas blijven, zoveel is duidelijk. Onze gids was een rasechte navajo indiaan – hij vertelde ons hoe men moest vechten ‘tegen het systeem’ om de authenticiteit van dit stuk natuur te mogen behouden. Hij vertelde ons ook hoe men in de 19e eeuw vrouwen en kinderen achterliet om te vluchten – te voet naar Mexico. Hij werd er zelfs emotioneel van, zo sterk raakte het hem nog. Marie-Lou kreeg er stukken van mee en zei eens we terug in de jeep zaten ‘amai mama, das wel heel erg allemaal.. en dan zeuren wij over zo’n onnozele dingen zoals slechte wifi’ (in de Best Western in Page ahum). We reizen ook om over onszelf wat te leren, nietwaar?

In de namiddag reden we door naar Sedona. Een fantastisch mooie rit door oak creek. Wij beleefden het voornamelijk vanuit de auto maar het is de natuur zoals je hem wilt..een combinatie van rotsen, bergen, stromende watervalletjes en (van horen zeggen) wandelroutes die goed te doen zijn. Sedona is een supercharmant stadje met een prachtig zicht over de red rock mountains. Het zicht vanuit ons hotel/het zwembad was adembenemend mooi. Nette kamers en een prima service. Qua uitzicht de absolute topper van de vakantie!

IMG_0985

Verblijf Sedona: Cedars Resort (1 nacht)

Wat ook geweldig is hier (van horen zeggen, en te zien in het voorbij rijden) is Slide rock state park – een uit de natuur geheven glijbaan. Wij hadden dit keer geen tijd, maar volgende keer stoppen we hier zeker!

Dag 9 – Sedona – Palm Springs
Normaal zouden we dus slide rock state park vanochtend bezoeken maar omdat er nog een stevige tocht richting Palm Springs op de planning stond (het langste stuk rijden van onze reis) besloten we toch na het ontbijt al door te rijden. 550km oftewel 6u rijden vanuit Arizona naar California.

Nog even ivm tussenstops vanuit Page/MV naar pakweg LA: er zijn verschillende opties maar weinig ‘hoogvliegers’ qua must see’s. Bedrock en Prescott zijn bijvoorbeeld leuke stadjes maar er is heel weinig te zien. We kozen voor Sedona door een tip die we kregen en god damn ik had daar gerust nog wat langer kunnen blijven – echt een superleuke vibe, magnifieke uitzichten, leuke winkeltjes en lekkere resto’s.

Verblijf Palm Springs: Huis op de Avenue Herrera in La Quinta nabij Palm Springs (3 nachten via Airbnb)

Dag 10 – 11- 12: Palm Springs
Ondertussen aangekomen op ongeveer het midden van onze reis besloten we om enkele rustdagen in te lassen. Lees: boekjes lezen, zwemmen, dutjes doen, ons echte Amerikanen wanen in onze casa temidden Palm Springs, en lekker koken (gezond eten blijft een dingetje in de States).

Missie geslaagd! We slaagden erin te bekomen van alle indrukken en maakten plaats voor al het moois wat nog zou komen tijdens deel 2 van de reis.

Van Palm Springs zelf moet je je niet teveel voorstellen – het is ideaal om lekker niks te doen maar écht veel is er (down town tenminste) niet te zien. Tenzij je van de Benidorm vibe houdt.

Dag 13 – Palm springs – Anaheim (nabij LA) via Yoshua tree NP
Na 3 daagjes rusten reden we door richting Anaheim waar we ons de volgende dag in de magische wereld van Disney zouden begeven.

We maakten nog een tussenstop (kleine detour) in Yoshua tree NP en kunnen dat iedereen aanraden. Je weet wel, dat park met die gekken grote planten (Yucca’s en cactus-achtigen), gekend vanuit oa. Breaking bad.  Probeer zeker Skull Rock en Hidden Valley Trail te doen! Na Joshua reden we op aanraden van een aantal mensen nog langs Pioneertown (vlakbij). Dit dorpje werd ooit als filmdecor gebouwd (jaren ’40) en deed dienst als opnamelocatie van diverse westernfilms. Het is een heel verzorgde en mooie locatie waar je wat nationale productjes kan kopen. De toegang is gratis en er is een klein cafétje/saloon/eettent. Niet skippen!

Verblijf Anaheim: Kings Inn Anaheim at The Park (1 nacht) – op wandelafstand van Disney (ongeveer 10 minuten + zo bypass je dus het betalen van parking aangezien je tot de avond van vertrek je auto gratis (!) op de parking van het hotel mag laten staan).

Dag 14 – Anaheim: Disneyland
Een dagje disneyland kon natuurlijk met 4 kindjes niet ontbreken. Let op: Disneyland is hier nog duurder dan bij ons in Europa – ik geloof dat wij voor ons 4 (Jacques is nog gratis) zo’n 800eur neertelden voor één dag toegang tot één park. Of het het écht waard is vind ik objectief gezien moeilijk, het is en blijft een pretpark.. maar: je kinderen doodgelukkig zien is onbetaalbaar, nee?

Aangezien we op maandag het park bezochten viel het qua drukte mee (dixit iemand van het park). Het was wat ons betreft toch stevig druk, maar we konden alles doen wat we op voorhand gepland hadden! Marie-Lou en Maurice gingen zelfs in space mountain! Ze zijn officieel grotere waaghalzen dan hun moeder 😉

‘s Avonds reden we moe maar voldaan naar Los Angeles waar we de volgende 2 nachten zouden verblijven.

Verblijf Los Angeles: The Dixie Hollywood (2 nachten)

Dag 15 – Los Angeles
We bezochten de gekende must see’s: hollywood boulevard (met de sterren = Walk of fame), Marie-Lou haar droom werd werkelijkheid (ze kocht een Hard Rock pull in Hollywood), en we deden wat tochtjes in Beverly Hills (lees: we gingen wat sterrenhuizen spotten oa. dat van “ons Astrid” en dat van “Leo Di Caprio”). Heel veel heeft LA niet te bieden vind ik – het is vooral een grote drukke stad met weinig ziel (maar dat is onze mening).

Dag 16 – Los Angeles – Fresno
We reden van Hollywood naar Fresno en besloten om daar de Zoo te gaan bezoeken. Een typische zoo, zoals wij ze thuis kennen, met een mooie varieteit aan dieren en een Dino expositie (tijdelijk). Er was ook een leuk stuk met water waar de kinderen zich effe konden uitleven en verfrissen – en dat was nodig want de temperatuur brak weer alle records. ‘s Avonds reden we naar een huis wat we opnieuw vonden via AIRBNB. Heel fijn, schoon en ruim huis met alles erop en eraan. De kinderen zwommen tot in de late uurtjes, en wij genoten van een heerlijke BBQ.

Dag 17 – Fresno – Sequoia NP – Mariposa (nabij Yosemite)
‘s Ochtends vertrokken we naar onze volgende bestemming: Mariposa. Van hieruit zouden we Yosemite national park gaan verkennen. Vooraleer we die richting uitreden gingen we naar Sequioa national park, je weet wel, dat park met die eeuwenoude gigantische bomen (“sequoias” dus he) waaronder de “General Sherman”. Naast de gids in monument valley, de beste zet van onze reis. Wat een fantastisch park is het! Een flinke rit er naartoe (met echt te veel haarspeldbochten dan velen van onze maag lief was), maar het uitzicht onderweg en vooral bij aankomst maakte alles weer goed. De lucht die je daar inademt is echt van de beste kwaliteit, er heerst een aangename temperatuur en met een beetje geluk kan je een beer (of 2) spotten. Geen beren voor ons, toch niet buiten (in ons huis namelijk wel!) – wel dit:

Beloof me, als je daar in de buurt bent, dat je Sequoia niet overslaat!

Verblijf: Huis “Early manor” (2 nachten via Airbnb) – fantastisch huis was het, erg charmant en midden in “the woods”.

Dag 18 – Yosemite
Vanuit Mariposa is het ongeveer een uurtje rijden naar Yosemite NP. Ik val in herhaling maar toch: probeer op tijd in het park te arriveren. Ik las en hoorde horrorverhalen over mensen die uren moesten aanschuiven om het park in te kunnen en die ondanks dat nog steeds geen parking vonden. Dus, wij smeerden al vroeg onze pistoletjes en trokken erop uit. Ik geloof dat we om 8u in Yosemite stonden. En wat we daar te zien kregen was opnieuw wondermooi.

‘s Middags deden we een picknick aan El Capitan, je weetwel, de rots die Tom Waes ooit beklom in enkele dagen. Dat was waanzin… wat nog meer waanzin is, is dat één of andere Amerikaan dat ooit deed zonder enige bescherming (geen schrijffout) en met zijn blote handen (als je me niet gelooft, ga hier maar eens lezen, of bekijk de documentaire via National Geographic).

Wij bleven lekker met onze voetjes op de grond, en genoten oa. van: El Capitan, Half Dome, Bridalveil fall en Glacier point. Eén voor één aanraders!

Volgende keer als we gaan blijven we hier langer en proberen we in het park te logeren. Ik zag dat sommige hotels in het park de mogelijkheid bieden om met van die banden de rivier af te glijden, hoe leuk is dat met iets grotere kinderen? Oh ja, en midden in Yosemite is er ook een klein kerkje, waar je dus kan trouwen… geef toe, mooier en origineler dan in pakweg Vegas, nee?

Dag 19 – Mariposa – San Francisco
We vertrokken ‘s ochtends vroeg richting San Francisco waar we onze auto zouden afleveren aan de luchthaven. Onderweg was het best druk waardoor Fre er pas rond 14u in slaagde ons aan het hotel af te zetten en vervolgens richting airport reed om de wagen in te leveren. Rijden down town San Francisco is geen kadootje, maar het kan. Misschien hadden we achteraf bekeken beter gekozen voor een drop-off down town, maar zoals eerder vermeld kwam dat een stuk duurder uit.

Verblijf: Hotel Beresford Arms (3 nachten) – hotels in San Francisco is een dingetje, op het vlak van prijs/kwaliteit dan toch. We hebben er lang over gedaan maar zijn uiteindelijk heel blij met onze keuze – op een steenworp van Union Square, en qua prijs/kwaliteit echt bij de betere in de stad + gratis ontbijt! (vrij uniek in de US)

Dag 20 – San Francisco – Alcatraz
We stapten ‘s ochtends na het ontbijt richting Fishermans warf, zonder twijfel één van de plaatsen met de leukste vibe in heel San Francisco. Om 13u zouden we de boot nemen (vanuit Pier 33) naar “The Rock”, maar daarover straks meer. We hadden dus nog tijd om gezellig wat te kuieren in de straatjes en stootten op een parel uit de geschiedenis, nl. de SS Jeremiah O Brien. Dit schip is één van de twee overgebleven “Liberty” schepen uit de Tweede Wereldoorlog. En ik ben echt totaal geen geschiedenis-fan, maar dit vond -ook ik- super superleuk om te doen! De Jeremiah O’Brien is nu een museumschip geworden en dus doorlopend open voor bezoek. Het is te vinden bij het San Francisco Maritime Park; op Pier 45. Het schip is supergoed onderhouden, en bijna alle ruimten, waaronder de machinekamer en de brug zijn open voor bezoek. Ohja, in de machinekamer van deze boot werd ook het gelijknamige stuk in de Titanic opgenomen.. Er is een klein winkeltje aan boord (souvenirs en drankjes) en een prachtige maquette van de landing in Normandië. Kippenvel, alweer! Meer info vind je hier.

We gingen lunchen vlakbij het vertrekpunt van onze boot naar Alcatraz op Pier 33. Als je van vis- en schelpdieren houdt, neem dan zeker de lokale specialiteit, nl. de clam chowder. Deze soep wordt opgediend in een grote uitgeholde broodbol van zuurdeeg. Je hebt ook varianten, met tomatensoep – voor de niet-vislovers 😉 Sla zeker “boudin” niet over, deze keten vind je in heel San Francisco, ze hebben de beste tomatensoep/brood!

Aan Alcatraz kan ik een volledige blogpost wijden, maar wat ons betreft staat deze uitstap op één van onze ganse roadtrip. Dat zegt genoeg denk ik. Het is heel overweldigend om door de verschillende compartimenten te lopen, en het verhaal te horen door je audio guide (tip: ze bestaan in het NL maar neem toch de ENG versie, dan heb je de stemmen/getuigenissen van ex-gevangenen). De kinderen namen uiteraard wel de NL gids. Marie-Lou was de ganse wandeling super geboeid door alles wat er gezegd werd en de dag dat we terug in België waren bekeken we de film “Escape from Alcatraz” op Netflix. Ook de andere documentaires werden door ons verslonden, dus of het indruk maakte: absoluut. Vergeet niet de tour op voorhand te boeken. Als je het niet doet, grijp je er sowieso naast (been there…)! Ik geloof dat wij 3 maanden op voorhand boekten via hier, maar hou het online wat in het oog zou ik zeggen.

Dag 21 – San Francisco – downtown strollin’ and shoppin’
Om af te sluiten gingen we voor een laatste “allesmagniksmoet-dag”. We sliepen uit, genoten van een heerlijk lange wandeling door San Fran en gaven ons over aan de verschillende shops die ons naar binnen riepen. We kochten nieuwe schoenen voor ML en M, ook nog wat souvenirs en maakten onze koffers om de volgende ochtend richting België te vertrekken….

Dag 22: Vertrek om 14u lokale tijd (23u in België) en aankomst daags nadien om 9u15 in Schiphol. Moe maar enorm gelukkig dat we zo’n mooie tijd samen hadden!

IMG_4431

Ik mocht van velen onder jullie al horen dat:
– er ook een rekening werd geopend om te sparen voor zo’n US reis
– jullie er door ons eindelijk in geslaagd zijn manlief te overtuigen om met de kinderen dergelijke trip te ondernemen
– het lukte om jezelf te overtuigen om -ondanks het feit dat US niet altijd even aanlokkelijk lijkt- toch de Zuidwest kust op de bucketlist te zetten
– jullie concreet volgend jaar gaan! Top is dat!
– …

Ik kan alleen maar blij en dankbaar zijn voor dergelijke echo’s. Voor de instagram- en facebook volgers onder jullie: dank voor alle talrijke lieve woorden, oprechte vragen en privé berichtjes – het was een genoegen om jullie een beetje met ons te laten meereizen!

Als jullie nog meer concrete vragen hebben rond uitstappen, hotels, … aarzel niet om ze te stellen. Wij helpen graag!

Roadtrippen door Zuidwest USA met kinderen: hoe begin je daaraan en wakostda?

Het bijvoeglijk naamwoord wat het vaakst volgde als reactie op het nieuws dat wij met onze 3 kinderen naar Amerika trokken deze zomer was zonder enige twijfel “moedig”. Moedig werd gevolgd door “wow” en “zijde zot?” (of de vriendelijkere variant “amai, jullie zien het zitten?”). Ik moet eerlijk toegeven dat wij onszelf op bepaalde momenten tijdens de reis ook oprecht heel moedig vonden, en regelmatig ook best gek, ja. Maar, het overgrote deel van de tijd was het de max. Ver reizen met kinderen is superleuk, en als ze wat ouder zijn (zoals Marie-Lou bijvoorbeeld) dan wordt zo’n reis plannen en uitvoeren ook echt een familie aangelegenheid – want dan kiezen en denken ze zelf mee! En geef toe, die voorbereidingen an sich zijn ook kweetnie hoe plezant.

Ik kreeg van velen onder jullie de vraag 1) hoe ik daar in godsnaam aan begonnen ben, 2) hoe we onze reisroute concreet vorm hebben gegeven, en 3) wat het kostenplaatje van dergelijke reis ongeveer is. Ivm dat laatste: tuurlijk mag je dat vragen – online is dat ook te vinden uiteindelijk (van georganiseerde reizen dan toch; ga er maar vanuit dat zelf samengesteld iets goedkoper is). Graag geef ik jullie bij deze een antwoord op die 3 vragen. In een volgende blogpost ga ik verder in op de details van onze roadtrip, d.i. de plaatsen waar we verbleven en de uitstapjes die we daar deden.

VLUCHT
Liefst haalden we het maximale uit onze trip en zouden we dus niet helemaal terug rijden naar daar waar ons avontuur startte. Maw, de luchthaven van aankomst zou niet dezelfde zijn als die van vertrek. Verder waren we flexibel qua start en eindpunt van onze roadtrip (San Fran of Las Vegas of …), en qua Europese luchthaven van vertrek- en aankomst (Brussel, Amsterdam, Eindhoven, ..all good) . Ik stuurde deze vraag naar één van de medewerkers van Connections (ook omdat we met zen tienen waren – schoonfamilie incluus), en ik kreeg binnen de 24u een aantal offertes via mail terug. Wel gaf ik nog mee dat wij het belangrijk vonden om -indien mogelijk- rechtstreeks te vliegen, zeker gezien de (kleine) kindjes is dat wel een luxe waarvoor we desnoods wat meer wilden betalen. Uiteindelijk strandden we op een 700eur per persoon voor een rechtstreekse vlucht met KLM van Amsterdam naar Las Vegas, en 22 dagen later vanuit San Francisco weer naar Amsterdam. Believe me, in deze periode van het jaar, met deze maatschappij, en met inbegrip van het feit dat heen- en terugvlucht niet vanuit dezelfde luchthaven waren is dat een mooie prijs. Net door het feit dat we met een gezelschap > 8 personen zaten riep ik een hulplijn in. Een organisatie zoals Connections is dan een welkom iets – maar in principe kan je het ook zelf regelen (via hun website kiezen voor “multiple city” ipv “heen/terug”).

Websites waar wij regelmatig vluchten mee boeken:
Connections
Skyscanner
Brussels airlines

AUTO
Onze auto’s huurden we via Alamo. We deden dat in 2012 ook en waren toen enorm tevreden van zowel de wagen als hun service. Tweede keer op rij werd ons een bijna-nieuwe-auto voorgeschoteld om Amerika te doorkruisen. Belangrijk om mee te geven bij de offerteaanvraag dat pickup en dropoff locatie verschillen – als je beslist om niet opnieuw naar het vertrekpunt te rijden tenminste (en dat raad ik je wel aan, zo kan je meer zien op korte tijd). Hier was het dus ophalen op dag 3 in Vegas en terug inleveren op de op 2 na laatste dag in San Francisco. 18 volle dagen dus. In ons geval was ophalen en terug inleveren aan de luchthaven goedkoper dan ‘downtown’. Wellicht is dit logisch omdat ze daar alle faciliteiten aan boord hebben en hier vaak hun “main office” is, vooral in de grotere steden. Wij deden de vergelijking en het was goedkoper om het zo te doen en dan ter plaatse een taxi te nemen van en naar luchthaven, dan downtown in te leveren of op te halen. Zorg ook dat je een ongelimiteerd aantal kilometers hebt – sommige verhuurbedrijven zetten hun prijzen heel scherp maar laten je bijvoorbeeld maximum 2000km rijden met de auto en dan komt er x,xx per extra km bij. Zo kan het totaal dus wel oplopen. Wij reden deze keer 4000km, doorheen 4 staten, met een Dodge Grand Caravan. Prima auto, met lekker veel ruimte voor de kinderen die ieder op hun manier wel wat plaats innemen (letterlijk&figuurlijk) + bijhorend gerief.

VERBLIJF
Onze hotels en uitstappen regelden we op eigen houtje. Dit om verschillende redenen:

  1. Flexibiliteit – ik wil graag zelf bepalen wanneer ik naar waar ga en hoelang ik daar blijf.
  2. Voordeliger (geen marges van reisorganisatie) – een snelle search op google leerde me dat dergelijke reis via een organisatie minimaal 500eur duurder is per persoon (in deze periode) en dan heb je nog geen auto en drg. geteld.
  3. Fun – Hoe ongelofelijk leuk zijn die voorbereidingen! Reisschema’s uitwerken, accommodaties zoeken, prijzen vergelijken, wegdromen.. Fre en ik begonnen ongeveer 10 maanden op voorhand (wegens geweldig enthousiast zijn en ook wel omdat we met z’n tienen waren) en zijn er toch wel een 20-tal avonden mee zoet geweest. Je kan goede deals doen als je goed vergelijkt – booking.com heeft vaak een “deal van de dag” en deze kan je vaak tot 24u op voorhand gratis annuleren. Zo kan je de prijzen nog wat monitoren en eventueel last minute nog voor iets anders gaan in die bepaalde stad of regio. Deden wij trouwens enkel voor San Francisco, de rest van de prijzen bleeft echt goed stabiel.

Websites waar wij het vaakst hotels/huisjes/appartementen via boeken:
Booking
Airbnb
Side note: ik werk bij beide meestal via de mobiele app

En voor uitgebreide reviews van hotels (maar ook uitstapjes) kan ik Tripadvisor warm aanbevelen. Hun ratings zijn zeer uitgebreid, gebaseerd op gemiddeldes van verschillende kanalen, en (meestal) objectief.

Zoals eerder vermeld volgen de verblijfplaatsen van deze reis in een volgende blogpost.

BELANGRIJKE FORMALITEITEN

  • Internationaal reispaspoort: via je gemeente – reken 1-2 weken wachttijd, document blijft 7 jaar geldig (prijs: 70eur voor volwassene, 35eur voor kind; er is ook een spoedprocedure waarvoor je 250eur per reispas mag neertellen dus vraag deze goed op tijd aan)
  • Visum (via ESTA): duurt ongeveer een 3tal dagen voor goedkeuring en is meteen 2 jaar geldig (prijs: 30eur pp)
  • Internationaal rijbewijs namen we mee maar was achteraf bekeken geen must, integendeel: men vroeg ons BE rijbewijs – gelukkig had ik die mee (prijs: 20eur pp)
  • Inentingen: geen (check wel even of alle reguliere inentingen voor tetanus en drg nog OK zijn voor iedereen)

KOSTENPLAATJE
En dan nu, datgene wat niet iedereen durft te vragen maar eigenlijk iedereen toch wel wil weten: wat kost zo’n 3 weken rondreizen in de US nu eigenlijk?

Wel, een dergelijke reis voor een 5-koppig gezelschap zoals het onze (2 volwassenen + 3 kinderen van 1-6-8 jaar oud) kwam in ons geval neer op 8500 eur incl vluchten, alle verblijf, autohuur (18 dagen) en één dag toegang tot Disneyland (dat laatste vermeld ik erbij omdat dat bescheiden uitstapje toch een flink stuk van het reisbudget was).

Wat zit in deze berekening niet in: eten, benzine, parkpass (‘America the beautiful’ – 80 dollar per auto, geeft 1 jaar toegang tot alle nationale parken) en uitstappen ter plaatse. Qua betalende uitstappen deden wij: Antelope Canyon, boottocht Lake Powel, guided tour in Monument Valley en bezoek Alcatraz. Reken zo’n 60eur/uitstap per persoon, kinderen onder de 5 (of soms 3) jaar vaak gratis. Sommige uitstappen regel je best op voorhand, meer info in deel 2.

Dergelijke reis zou met ons vieren (excl Jacques) op een paar 100eur na hetzelfde bedrag geweest zijn. Ook door het feit dat de oudsten hier 6 en 8 jaar zijn; die betalen dus eigenlijk al de reguliere prijs voor vlucht en uitstappen. Met 2 volwassenen en 1 kind zou ik rekenen op 6500eur, en met zen tweetjes zonder kinderen een 5500eur.

Kortom, reken erop dat je voor zo’n 2200eur per persoon 3 weken weg bent (vlucht+auto+hotels), zonder uitstapjes en eten. Daarbij logeer je in middenklasse hotels (3 à 4*) en dito vakantiehuizen. Als ik naar de prijzen van Europa kijk, valt dat dus best goed mee.

Uitstappen kies je zelf of je ze doet, en hoe duur je ze maakt. Benzine moet je rekenen is een stuk goedkoper dan thuis (je betaalt ongeveer 3 dollar per gallon = 0.72 euro per liter) en eten, tja.. dat moet je thuis ook ? Let op, eten in de US is wel best duur (ongeveer zoals hier in BE), alleen je zit daar met de “tip” die daar telkens verwacht wordt, en toch wel je restaurantrekening met 1/5 bedrag verhoogt. Onnozel, I know, maar de mensen in de horeca hebben daar een extreem laag loon, en leven dus grotendeels op die “tips”. Als je het zo bekijkt, voelt het wel al anders. Moeilijk om er echt een richtbedrag op te plakken – we hadden dagen dat we 2 keer uit eten gingen, dan ga je snel meer dan 100eur uitgeven per dag – maar op dagen dat we in een huisje zaten werd er zelf gekookt, en dan is dat een heel stuk minder. Als je 100eur per dag aanhoudt als richtlijn zit je altijd goed als gezin met 2 kinderen.

En, ja, het is en blijft een smak geld – daar zijn we ons absoluut van bewust. Ik hoor sommigen onder jullie al denken: “Lady, uw huis is nog niet gevoegd, en ge hebt nog geen gordijnen en en” helemaal waar natuurlijk maar.. wij hebben tijd mannekes, alle tijd van de wereld. Ieder zijn prioriteiten uiteindelijk, en bij ons gaat een groot stuk van de centjes die binnenkomen naar de wereld zien (in plaats van naar andere zaken) omdat wij dat, als gezin en als koppel, heel belangrijk vinden – voor de heerlijke avonturen nu en voor de warme herinneringen later.

Ps. Even voor de volledigheid nog toevoegen dat geen enkele van bovenstaande links verwijst naar enige samenwerking en onze reis dus volledig zelf betaald werd van eigen (vaak zuur ;-)) verdiende centjes!

Compact reizen: dit zijn onze essentials!

Onze roadtrip naar de wild wild West komt nu wel heel dichtbij: binnen minder dan 4 dagen vertrekken we! Hoog tijd dus om onze koffers van de zolder, en onze internationale rijbewijzen bij het gemeentehuis te halen. Twee kinderen geleden waren we beter georganiseerd, het moet gezegd.

We reisden al eens eerder met ons  -toen driekoppig gezin (en één koppigerd in de buik)- naar de Westkust van Amerika. Dat we ons hart daar verloren hoeft geen betoog. Dat we geen koppel zijn die alles minuscuul voorbereiden en half ons hebben en houden meesleuren ook niet. Nooit geweest, we vergeten eerder zaken dan teveel mee te nemen. Voor ons is de clue een beetje om op reis bereid te zijn een wasje (of twee/drie?) te draaien.. dat laat toe om geen onnodige kilo’s kleren te moeten meenemen. Uiteindelijk heb je toch “een favoriete broek/kleed/…” waar heel vaak naar terug gegrepen wordt. En en: het schept ineens ruimte voor eventuele (lees: obligatoire) shopping 😉 Dat gezegd zijnde: ik denk dat die extra kilo’s elders zullen zitten dan in onze koffers op de terugreis ? #damnyoupeanutbuttercups

Weetje: we logeren in totaal op 11 verschillende plaatsen (hotels maar ook huizen van locals) en een snelle scan van de faciliteiten leerde me dat ik minimaal 5x de kans heb om een wasje te draaien. Gezien de huidige temperaturen is die ook op 1-2-3 droog. Easy!

In principe mogen we 4x 25 kg bagage meenemen. Uiteindelijk zullen we stranden op één middelgrote koffer voor ons 2 en eenzelfde exemplaar voor de 3 mini’s. Kans klein trouwens dat die 25kg per stuk zullen wegen (eerder de helft). Tel daarbij nog de volgende handbagage: 3 x Jetbox van Stokke, onze bugaboo, de minimeis rugdrager (zo compact dat we die onderin de buggy steken) en één (mommy)rugzak. Voor 23 dagen met zen vijven valt dat best goed mee, toch?

Tell me woman, hoor ik jullie denken, wat nemen jullie zoal mee?

1. Multifunctionele handbagage. Wij zullen de komende weken de bedboxen van Stokke uitproberen: hyperfunctioneel, supermooi en strak van design zijn ze. Marie-Lou en Maurice zijn dan ook een gewillig testpubliek.

  • Eerst en vooral zorgen ze voor het opbergen en makkelijk bij de hand hebben van speelgoed, strips, snoepjes, ipad tijdens het vliegen.
  • Ten tweede en niet in het minst kunnen ze de stoel in het vliegtuig omvormen tot een comfortabel bedje om in te rusten (bij voorkeur: te slapen, maar we durven de lat niet te hoog leggen ;-)). Hoe dat precies in z’n werk gaat zien jullie hier. Uitgebreide review van onze eigen driekoppige jury volgt nog.
  • Daarnaast zullen we ze ook dagelijks gebruiken als koffer voor tussen de tripjes door; heel makkelijk voor de stopovers van 1 nacht (zo hebben we er 4 in totaal, oa. in Disneyland). Op die manier hoeft de grote koffer daar niet per se open en kunnen we voor die nacht verder met deze koffers (met verse kleren, handdoek, toiletspullen).

2. Enkel pampers voor de eerste 2 dagen (incl heenreis) – ik neem er een stuk of 20 mee, de rest koop ik daar.

3. Enkel douchegel voor de kinderen – onze fles mustela reist met ons de wereld rond. Ja, die verslaving gaat over landsgrenzen heen. Wij met ons 2 gebruiken met plezier de douchegel die ons aangeboden wordt op de verschillende locaties. We nemen wel een shampoobar mee (ipv een fles). Deze neemt maar een goede 5cm2 in beslag en kan niet uitlopen! Mag trouwens ook gewoon in de handbagage (vooral voor korte tripjes handig).

4. Parfum laten we thuis (wij houden van de permanente zonnecrème geur die als een aura rond ons hangt op vakantie – meer zomer wordt het niet!) en een reisformaat qua deodorant. Ik testte recent de nieuwe van Salt of the earth; supernatuurlijk zonder parabenen en aluminium. Ruiken heerlijk, voelen fris aan (geen poeder maar zo’n spraytje) en komen ook in travel verpakking. Worth a try (voor 4,99eur te verkrijgen bij Kruidvat).

5. Eén zonnecrème voor de kinderen en eentje voor ons (idem wat betreft aftersun). Wij zijn al jaren fan van de zonneproducten van Nivea en Naïf; de kinderen gebruiken factor 50 en wij factor 30.

6. Compacte draagzak. Wij bestelden recent, na een goede recensie van vrienden, de minimeis. Fre kan Jacques zo handenvrij op zijn schouders dragen en hij is zo compact dat hij in een rugzak past – of zelfs in het netje onder de buggy. Ook handig als de buggy toch de band op moet, je die meteen na uitstappen kan aandoen. En Jacques vindt het heerlijk vanop die hoogte alles te bekijken! Niet zo goedkoop maar kan vanaf 6 maanden tot 5 jaar dus je doet er wel een hele tijd mee. Er zijn ook nog riempjes op schouderhoogte maar die gebruikten we tot dusver niet (mogelijks bij langere tochten wel handig). De riempjes voor rond de onderbeentjes zijn hier open, maar normaal zijn die dus ook dicht, als extra bescherming.

7. Deryan Baby Luxe reisbedje voor middagdutjes op locatie (en wie weet ook wel voor ‘s nachts). Leek ons ook heel praktisch om Jacques aan het zwembad/op het strand wat rustig te laten spelen, goed afgeschermd van de zon en eventuele beestjes. Het is een compact pop-up model wat in 2 sec opgesteld staat (en in 1 minuut weer opgevouwen). En, het weegt amper 2.4kg. Hij is alvast fan.

8. Een iets minder compacte buggy – nl. onze bijna 9 jaar oude bugaboo – niet de kleinste en meest lichtgewicht buggy op aarde maar het laat Jacques toe om (hopelijk) genoeg powernaps te doen onderweg. Dat lijkt me in de minimeis drager wat moeilijker, maar zegt nooit nooit, we’ll see.

9. Enkele compacte, sneldrogende handdoeken. Een 3tal grote tetradoeken (hydrofiel-luiers) – nemen geen plaats in, zijn ideaal om de zon uit Jacques’ gezichtje te houden (in de buggy), als ‘zonneschermpje’ voor het raam in de auto, en als picknick- of speeldeken onderweg, …

Daarnaast per persoon: 1 groot strandlaken voor ons en 1 XXL badhanddoek voor ML en Mau + een poncho voor Jacques voor aan het zwembad en tss de zwembeurten door. Omdat deze heel intensief en dagelijks gebruikt gaan worden gingen we voor topkwaliteit en dan was de keuze snel gemaakt: het bamboetextiel van Timboo is namelijk niet te evenaren: kleurtjes om bij weg te dromen, een superzachte stof, sterk absorberend en snel drogend. Ohja en made in Belgium én biologisch afbreekbaar, vind ik toch ook wel een dingetje dezer dagen. Alles waar die kleintjes (en dus wij) vrolijk van worden!


Mau koos zijn XXL handdoek in ‘aspen green’ en Marie-Lou in ‘apricot blush’. De poncho op de foto is okerkleur. Hun volledige gamma kan je hier bekijken.

10. Enkel de favo, comfy, necessary kleding en deze oprollen ipv opvouwen. Zo bespaar je plaats en komen er bovendien minder kreuken in. Da’s Marie Kondo tot in de US en terug mannekes. Verder nemen we heel weinig mee, door het feit dat we om de zoveel dagen een wasje draaien. Om je een idee te geven wat we meenemen per persoon:

  • Ondergoed voor een 6tal dagen
  • 2 pyjamas
  • 4 t-shirts
  • 1 lange broek
  • 3 shorten (+3 jumpsuits ML en 3 kleedjes voor mij)
  • 1 pullover (voor op het vliegtuig en voor in de parken waar het kouder is/’s avonds)
  • 1 regenjas (de zeer compacte variant van KWAY)
  • 2x badkledij
  • Petje
  • Zonnebril

11. Enkel elektronica die echt noodzakelijk is. Wat wij meenemen: 2x Stekkerblok US, bluetooth speaker (JBL Go2), de babyfoon, en mijn kolf. Ivm dat laatste: geen idee wat die 9u verschil met mijn productie gaat doen, zeker nu dat hij enkel nog drinkt tss 18u-7u (en de nieuwe tijdzone 9u later is .. als in “een totaal ander dagdeel”), dus voor de zekerheid – moest er links of rechts wat bijgepompt moeten worden ?. I’m mad, I know. Ohja en de ipads .. om grote rampen van pre-puberale aard te voorkomen, vooral tijdens de vlucht 😉

12. Een rugzak als handbagage – zo heb je je handen vrij. Ik gaf het eerder al aan, wij zijn superfan van onze Gaston Luga backpack. Stevig, robuust en best fancy, zo hebben we ze graag. Zowel voor dagtripjes/feestjes als voor vliegreizen – er gaat ook een heleboel in zoals je hieronder kan zien. Ik vermoed dat het zoiets zal worden qua inhoud + een aantal boekjes voor op het vliegtuig en voor de avondlijke evangelies.

IMG_9954
IMG_5714

Met de code “Lies” krijg je 15% korting en tijdelijk een gratis paspoorthouder twv 39eur kado. Neem zeker eens een kijkje op hun website. Wij kozen de grijze (classic model), maar de black/black en olijf zijn ook zo zo mooi! Ohja, mannen komen er ook mee weg 😉

13. Huur je autostoelen ter plaatse (scheelt een hoop gesleur) – same goes voor navigatiesysteem. Ok, het kost wat meer, maar minder gedoe op vakantie vinden wij ook belangrijk. Wij huurden onze auto trouwens bij Alamo – die vraag kreeg ik ook al regelmatig (wij namen voor ons vijven een mini van).

14. Niet teveel documenten afdrukken en meesleuren – het meeste kan je digitaal vanuit je mailbox tonen (luchthaven, hotels,..). Hetzelfde voor boeken en tijdschriften: ik neem 1 boek mee voor mezelf (Fre ook) en beide komen waarschijnlijk even ongelezen terug dan nu, en een paar boekjes voor Jacques.

15. Compact babyspeelgoed – wat wij meenemen:

  • Een kleine vrachtwagen met autootjes van bij Rewinddesign
  • Shapemaker puzzel van MillerGoodman – voor Jacques fijn om te stapelen (lees: omgooien) en voor de maxi’s fijn om de patronen na te maken (zie foto)
  • Wat potjes om te stapelen (lees: ook om te gooien) en ijsjesvormpjes voor strand en zwembad
  • En een paar autootjes met deuren die open en dicht gaan, hét leven bij onze 14 maander.

16. Bezigheidstherapie voor Marie-Lou en Maurice, zowel voor de avonden als voor onderweg:

  • Behendigheidsspelletjes (nooit gedacht maar die kunnen daar uren mee spelen)
  • Enkele gezelschapsspelletjes: UNO, zeeslag reiseditie, speelkaarten, en een dambord uit stof (zie foto)
  • Strips (we lieten hen elk 4 strips uitkiezen). Hoeven daarom geen nieuwe te zijn, vaak heeft oma/neefje nog wel wat strips die ze nog niet gelezen hebben, of de 2e handswinkel. Jommeke, Thea Stilton en Dance academy worden hier momenteel verslonden
  • Een speeltouw (de nieuwe, oude mode)
  • Kruiswoordraadsels en puzzelboeken (vonden we bij Standaard boekhandel)
  • Een paar losse pennen en notablokje (ik ga hen vragen elke dag een paar zinnen te schrijven over onze dag – leuk voor later, en een goede oefening)
  • Balletje voor waterspelletjes
  • Duikspeelgoed, wij hebben oa. deze (goed voor uren duikplezier; het enige wat je moet doen is vanop je ligtoel ze int water gooien ;-))
  • Eén knuffel

17. Twee linnen zakjes voor vuile was (ook makkelijk om te gebruiken bij wasbeurten). Wasproduct koop ik daar – en wie weet is het gewoon voorzien ter plaatse (in de airbnb’s bijvoorbeeld). Bij eerdere reizen namen we wel eens ‘pads’ mee of zo een tube van WIPP of HG. Ga ik dit keer niet doen. Ook handig voor strand- en zwembad tripjes.

18. Niet teveel schoenen. Het zwaarste paar schoenen zit meestal het gemakkelijkste (sneeuwlaarzen buiten beschouwing), die doe je aan. Wij vliegen dus allen in onze sportschoenen de oceaan over en nemen buiten onze sandalen voor ‘s avonds alleen nog onze moses freedom slippers mee (zie coverfoto). Die passen dan ook nog es in elkaar en zijn vederlicht. Ohja, en onze havaianas wellicht ook. Die zijn platter dan plat maar lopen ook wel heel fijn.

19. Reisapotheek: eerst en vooral – geen doosjes/bijsluiters meesleuren, je kan alles online vinden wanneer extra info nodig is. Ten tweede: niet voor een heel leger of een wereldreis. Wij nemen mee: paracetamol een paar blisters (als ze op zijn (liever niet) dan daar bijkopen), 1 blister anti-braak, 1 anti-diarree, en 1 maagbeschermer, een flesje paracetamol voor de kinderen, koortsthermometer, paar flesjes fysiologisch water, een rolletje pleisters, een klein schaartje (waar ik ook hun nageltjes mee doe), een nagelknipper voor ons, ontsmettingsdoekjes, wat keeltabletjes en een neusspray. Past allemaal perfect in een toilettasje en gaat mee het vliegtuig op. Ik moet sowieso snuiven-voor-boarden of mijn trommelvliezen zijn al aan flarden bij het opstijgen.

20. Als jullie nog meer tips willen lezen rond (compact) reizen met kinderen dan kan ik jullie het boek van Lieselot De Smet warm aanbevelen. Naast praktische informatie over reizen met kinderen en een heleboel tips & tricks verzamelde ze ook persoonlijke en inspirerende verhalen van andere reisgezinnen. Spoiler: wij zijn daar één van! Je leest er een aantal van onze epische reisanekdotes bijv. die waarbij Marie-Lou haar slippers letterlijk smolten op dag 2 in Las Vegas. Daar praat ze nog van 😉 Het boek kunnen jullie hier bestellen.

That’s about it! Geen rocketscience, maar voor ons dé manier om niet meer dan 2 koffers te moeten meesleuren en toch alles bij te hebben wat nodig is.

Voor zij die ons nog niet volgen via social media – onze reis (en andere) avonturen kunnen jullie dagelijks volgen via instagram & facebook.

Woonbeton – why should(n’t) you?

Omdat ik quasi dagelijks vragen krijg over onze industriële vloer leek het me niet verkeerd om er eens een kort blogpostje over te schrijven.

Eerst en vooral, er zijn verschillende soorten woonbeton waarvan veruit de bekendste de woonbeton van echt industrieel beton is, de 100 mm uitvoering – 10cm dik u leest het goed. Heel handig als je van 0 start met bouwen, want dan is het meteen chape+vloer ineen maar als je aan het renoveren/verbouwen bent heb je meestal geen 10cm “op overschot”. In dat geval zijn er andere opties van enkele mm dik zoals betontopping, microbeton of stucdeco. Die laatste optie hebben we zelf ook in onze badkamers als douchewand, maar kan evengoed op vloer (bestaande tegels, chape, beton, trappen). Een mooie referentie hier is Binnenafwerkingen Daemen.

Aangezien we gebouwd hebben in landelijk strakke stijl, met een recupsteen en zwarte alu ramen kozen we heel bewust voor een harde betonvloer… wegens het industriële karakter en de mooie combinatie met de andere natuurelementen zoals (oude) steen en hout. Je hebt ook zachte(re) gietvloeren zoals polyurethaan (PU = kunststof) of epoxy maar die vinden wij minder leuk onder onze voeten. We houden niet van permanent turnzaal-gevoel, maar das echt een heel persoonlijke mening. Want mooi is het zeker wel.

IMG_1501

Een greep uit de vragen die vaak terugkomen:

Is het niet koud aan je voeten?
Ja en Nee. Wij kozen voor de combinatie met vloerverwarming. En inderdaad, op de plaatsen waar er geen vloerverwarming ligt (bijv in de hoeken van de kamers of kort tegen de buitenmuren) is het echt een heel stuk kouder dan in de rest van het huis. Ik kan moeilijk oordelen hoe het zou zijn zonder vloerverwarming maar ik zou denken zoals bij een gewone keramische vloer (zonder vv)?

Hectors-Clerx153 Kleur (c)KimRemy.jpg


Hoe zit het met vlekken?

Vlekken zijn inderdaad een dingetje. Nu, in ons vorig huis hadden wij een vloer uit blauwe natuursteen en daar had je ook weken “deugd” van een stukje kaas wat gevallen was, dus in dat opzicht waren we wel al iets gewoon. De meeste vlekken op onze huidige vloer “leven” eruit. In een huis met 3 kinderen en 2 katten waar er dus regelmatig al eens een ongelukje is van welke aard dan ook .. daar zijn vlekken onvermijdelijk.. maar ik denk op élke vloer. Maar, tot dusver verdwijnen die dus met de tijd. Kwestie is van ze zo snel als mogelijk op te nemen met een natte doek .. maar zelfs dan is vaak al een deel erin getrokken (poreuze karakter van de vloer). Nu, ik vind, samen met de kleine oneffenheden (barstjes, gaatjes) hoort dat wel bij de charme van zo’n natuurvloer. Ideale therapie ook voor perfectionistische kantjes.

Wat wel echt een probleem is zijn zwarte strepen (bijv van rubberen zolen van schoenen), balsamicoazijn en rode wijn (laatste 2 nog niet getest maar van horen zeggen). Dus die flessen proberen we hier wel extra goed vast te houden 😉

Wij hebben de vloer laten impregneren toen hij net gelegd was (anti-vlek behandeling) en dat doet wellicht wel iets, maar lost zeker niet alles op. Het kost ietsiepietsie meer de vierkante meter zo’n behandeling, maar wij zouden daar altijd opnieuw voor kiezen.


Zijn er oneffenheden? Barstjes?
Ja. Nu, om dit te vermijden maakt men om de zoveel meter uitzetvoegen (die lijnen op de foto), zodat de vloer zich letterlijk wat kan zetten. Ondanks die voegen zijn er mini haarscheurtjes zoals dat dan heet en ook enkele wat grotere barsten (zie foto). Ook een aantal “putjes” doordat er op die plekken een stukje van de bovenlaag is verdwenen. Onze betonman heeft de grotere putjes terug gevuld na enkele maanden maar je blijft dat wel zien.

Belangrijk om mee te geven is dat al die zaken zoals net vermeld ons niet storen (en niet opvallen als je het niet weet): noch de voegen, de gaatjes, de mini-scheurtjes en zelfs de grote barst. Je weet dat op voorhand als je voor deze vloer kiest, en het valt absoluut goed mee hier. Maar, als je er dus niet mee kan leven.. dan niet doen.

IMG_4359
IMG_4350

Hoe hou je de vloer proper? Speciale producten?
Wij stofzuigen dagelijks met een steelstofzuiger om kruimeltjes ea snel weg te werken. Eén keer per week halen we de “echte” stofzuiger boven en om de twee weken wordt er met nat gepoetst. In principe is dat meer dan genoeg. Stofzuigen houdt de vloer op zich ook al heel zuiver.

De raad die de aannemer ons gaf was om “natuurproducten” te gebruiken. Denk maar aan Carolin, D’or enz. Wij kochten de eerste maanden een kuisproduct speciaal voor harde gietvloeren, maar waren geen fan van de geur. Momenteel wordt er hier gepoetst met onderstaand product van bij Dille&Kamille – zeer tevreden van, en lief voor het milieu.

IMG_4360

Welke kleur namen jullie?
Wij kozen voor lichtgrijs (RAL 7035) met zelfs nog iets extra wit erin ; zowel voor binnen als buiten, beneden en boven. Boven is de vloer iets donkerder uitgevallen dan beneden. Geen idee hoe dat komt, mogelijks heeft het te maken met lichtinval (minder zonlicht want kleinere ramen), de omstandigheden waarin hij destijds geplaatst is (bij vriesweer) en/of de duur van polieren (iets minder lang dan beneden).

Hebben jullie overal betonvloer?
Ja. Gans ons huis is betonvloer – met uitzondering van onze inloopdouches. Eerst was het de bedoeling om die ook door te trekken tot rond het gootje maar uiteindelijk bestelde onze sanitairman niet de juiste gootjes waardoor er teveel risico was op doorscheuren op termijn. We hebben dan gekozen voor een tegel in de douche die mooi aansluit op onze betonvloer in de rest van de badkamer.

DSC_0397


Is het glad?
In de badkamers ligt een matje wanneer je uit de inloopdouche komt, anders zou je met natte voeten wel eens kunnen uitschuiven. Zeker aan het tempo van raket Maurice. Buiten geldt hetzelfde. Als het heel hard geregend heeft ziet het er glad uit, maar niet meer glad dan een ander terras.. heeft het gevroren idem. Ons houten terras is een schaatsbaan bij vriesweer maar het stuk in beton niet. In de zomer zeggen we wel duidelijk aan de mini’s van niet recht uit het zwembad tegen 100km/uur over het terras te lopen want dan schuiven ze garantie wel uit, en dan is het inderdaad wel een zeer harde vloer…


Zou je het opnieuw kiezen?
JA! Echt geen enkele twijfel. Voor ons de zaligste vloer ooit. Het geeft een heel clean gevoel in huis (ondanks rommel ;-)) – wellicht ook door het gebrek aan voegen/naden – maakt het meteen allemaal een stuk ruimtelijker. De combi met vloerverwarming is golden. Wij lopen hier winter en zomer zonder sokken in huis en das echt heerlijk.

Nu, ik kan me voorstellen dat er mensen zijn die zich afvragen wanneer we ons huis gaan vloeren. Nonkel Filemon of oudtante Agnes bij wijze van spreken… afhankelijk van uit welke stamboom ze komen zouden ze dat hardop zeggen (mijn kant) of denken (Fre zijn genen).. maar de meeste mensen die hier komen zijn fan. Velen doen spontaan hun schoenen uit, uit schrik voor (nog meer) vlekken? Of omdat het fijn aanvoelt… geen idee, maar wij vinden het wel supergezellig. Doet me denken aan die reeks van vroeger “Den bompa” waar iedereen zijn schoenen (moest) uitdoen bij tante Josée 😉

IMG_3472

Wie was jullie aannemer?
Onze betonvloer komt van Jurgen Bielen in Maaseik. Zeer tevreden van hun manier van werken, de flexibiliteit qua planning en na-service. Een jaartje nadat ons huis klaar was hebben we hem terug gecontacteerd voor ons terras, dus.. dat zegt genoeg!

Als jullie nog meer vragen hebben, laat gerust weten!

IMG_4364